Nie mam problemu z czytaniem prasy o grach w miejscach publicznych. Zamiast klikać jak 90% populacji na komórce, rozkładam sobie magazyn i zaliczam artykuł po artykule. I mam w nosie, że się młodzi i starzy gapią. Młodzi, bo „boomer ma gazetę o grach!”. Starzy, bo „stary i siwy, a czyta o głupotach”. Ja jednak jestem w doskonałym nastroju, bo cały czas mam dostęp do świeżych gamingowych prasy i literatury. Niech się zatem ludzie marszczą, ja się bardzo cieszę.
I mam nadzieję, że ta radość wciąż we mnie będzie, a 2026 rok okaże się co najmniej tak dobry jak poprzedni. Bo w 2025 naprawdę było co poczytać. Prasa o grach znalazła swoją niszę i sprzedaje się może nie w spektakularnych nakładach, ale za to ze wsparciem wiernej grupy czytelników, gotowych co miesiąc (PSX Extreme) lub kwartał (CD-Action) wysupłać parę dych, by rozkoszować zapachem świeżej farby drukarskiej. Do tego dochodzą wydania specjalne w/w redakcji (o konsolach z PSX Extreme, o retro a także wszystkim i niczym z CD-Action 😉 ) oraz inne magazyny drukowane: K&A Plus, Atari Fan (na razie jeden numer po latach, ma być więcej) czy reprinty Retronicsa (w przypadku Secret Service z dodatkową zawartością!). A w planach są kolejne (GameAgain).
Z książkami o grach i branży jest równie dobrze, jeśli nie lepiej. Praktycznie co miesiąc mamy jakąś premierę i jest to najczęściej kilkaset stron do przeczytania. Książek pojawia coraz więcej, dlatego otworzyliśmy nasz najmłodszy dział z recenzjami, żebyście nie kupowali kota w worku. Krytykujemy, ale głównie chwalimy, bo jest za co. Badziewia na rynku pojawia się niewiele, a Gamebook, Open Beta i inni wydawcy starają się jak mogą, by nas zadowolić.
Żegnamy rok 2025 z żalem i nadziejami. Z żalem, bo był to najlepszy rok w historii Zapachu Papieru: w końcu mamy duży zgrany zespół, bazy „zapachowe” pęcznieją od informacji, wydawcy i redakcje chcą z nami współpracować, a ja po wymianie podzespołów (choć do miana Robocopa jeszcze mi daleko) czuję się jak młody bóg. Z nadziejami, bo rynek okrzepł i nie szykują się na razie żadne spektakularne bankructwa (poza sklepem Pixela, który już w zasadzie upadł), więc będziemy mieli o czym pisać. Zapach Papieru z roku na rok zyskuje coraz większą popularność, rozpoznawalność i uznanie w branży. Nie ma się co dziwić, w naszej dziedzinie jesteśmy nie tylko najwięksi, ale w zasadzie jedyni. Choć są jeszcze tacy, którzy nas (niby) nie zauważają. Ale jak ich obsmarujemy, nagle sobie o Zapachu Papieru przypominają 🙂
Poniżej pełen raport serwisu Zapach Papieru za rok 2025:
– Redakcja Zapachu Papieru rozrosła się do 7 osób. Taka liczba gwarantuje wpisy na stronie minimum trzy razy w tygodniu. Dzięki temu że różne osoby pracowały nad różnymi tematami, ruszyliśmy leżące wcześniej odłogiem bazy. Każdy z autorów zna dobrze język Polski i ma własny styl, co mnie bardzo cieszy. Dla dalszego rozwoju serwisu przydałoby się jeszcze parę osób, więc się nie zamykamy na chętnych. Chcesz do nas dołączyć, pisz na avok@poczta.fm.
– Na koniec 2025 baza Zapachu Papieru zawierała 935 newsów, 167 biogramów autorów, 12 opisanych magazynów, 35 recenzji książek, 5150 tytułów spisanych z czasopism i 5726 zdjęć. Nasz profil na Facebooku obserwuje prawie 5,6 tys. fanów. W ciągu roku przybyło 1,5 tys. obserwatorów i jest to bardzo duży przyrost. W dużej mierze to na pewno zasługa naszej aktywności w socialach i na łamach pism, udziału w imprezach i reklamy. Łapiemy wszelkie okazje by się promować (patrz zdjęcie 😉 ).
– Baza autorów Zapachu Papieru liczy 638 nazwisk, z czego 169 jest szczegółowo opisanych. Dodaliśmy kilka nowych notek autorów (Leyo, Uran) oraz zaktualizowaliśmy masę istniejących. Zrealizowaliśmy kilka mini-wywiadów i przeprowadziliśmy jeden duży z Dariuszem [Sir Haszakiem] Michalskim. Zawsze chciałem pogadać z Haszakiem, bo jestem fanem strategii i od czasów „sikreta” był on dla mnie wzorem. No i chciałem się dowiedzieć, jakim cudem druga połówka pozwala mu tyle grać 🙂
– Zarchiwizowana kolekcja Zapachu Papieru liczy obecnie 1377 egz. polskich i 62 egz. zagranicznych magazynów o grach, a także 222 egz. polskich pism komputerowych. Użyłem słowa „zarchiwizowanych”, bo drugie tyle leży na kupie i w pudłach, czekając na przeliczenie i wsadzenie w odpowiednie przegródki. Jest tego tak dużo, że przestałem już kupować gazety jak leci i przyjmuję tylko wyjątkowe okazy.
Nasze ankiety popularności pism i autorów w tym roku oblężenia nie przeżywały, muszę chyba jakiś konkurs z nagrodami zorganizować. Czołówka w stosunku do 2024 niemal się nie zmieniła. I tak najpopularniejszym magazynem o grach w 2025 okazał się Top Secret (za nim znalazły się Secret Service i CD-Action), natomiast najpopularniejszym autorem – Dariusz [Berger] Góralski (wyprzedził Gulasha i Smugglera). Ankiety znajdziecie na stronie głównej naszego serwisu.
– Zapach Papieru co jakiś czas proszony jest o podzielenie się swoją wiedzą i pasją na zewnątrz. Dzięki Bartkowi Klusce prawie mi wypalił panel dyskusyjny podczas wrześniowego MFKiG w Łodzi. Niestety, na przeszkodzie stanęło zdrowie (moje, nie Bartka). Skrobnąłem za to tradycyjnie parę tekstów do naszej kochanej prasy: Retro (pozdrówka Smuggler!) i PC Extreme. W 2026 też mnie przeczytacie. Gdzie? Zobaczycie.
– Coraz więcej książek trafia na polski rynek i do naszej redakcji. Recenzujemy, sięgamy też po starsze pozycje, które wciąż można u nas nabyć. W tej chwili w bazie Zapachu Papieru mamy 35 książek, sądzę, że nic nie stoi na przeszkodzie, bo do końca roku podwoić tą liczbę. Gros woluminów otrzymujemy od zaprzyjaźnionych wydawnictw (Gamebook, Open Beta, N3 Media, Retronics) jeszcze przed premierą, dzięki czemu raczymy Was świeżutkimi recenzjami..
– Co roku obiecuję sobie, że będziemy odwiedzać większą liczbę eventów, no i znów się nie udało. W 2025 odbyło się wiele imprez, większość zapowiadaliśmy i zachwalaliśmy, ale odwiedziliśmy tylko cząstkę: Pixel Heaven (to już ostatni raz), CD-Action Expo, 36. MFKiG w Łodzi. Byliśmy też na koncercie Heroes Orchestra. Tyle. Cienko, ale w tym roku będzie lepiej, obiecuję.
– W 2025 umieściliśmy w naszej bazie kultowych pism 12-ty tytuł – NEO. Underluk się naprawdę napracował. Jednocześnie kontynuujemy opisywanie pojedynczych numerów, nie tylko Świata Gier Komputerowych, ale także takich magazynów jak Top Secret, Secret Service czy Reset.
– Rok 2025 konkursami stał. Zakończyliśmy roczną edycję konkursu czytelników, nagrody rozdane, czytelnicy zadowoleni. W związku z tym że nasi partnerzy i przyjaciele przesyłają nam różne „takie tam”, co jakiś czas organizujemy mini-konkursy, żeby obdzielić Was np. kodami (The Case of Andrew D.), zaproszeniami (Extreme Party, CD Action Expo) czy książkami.
– Jestem szczęśliwy, że mimo niełatwych czasów (telewizja jak zwykle kłamie) wciąż wspieracie nasz serwis w e-mailach i komentarzach (Anarki rządzisz!), na Facebooku (lajkując, udostępniając nasze newsy, obserwując nasz profil) i Patronite.pl. W przypadku patronite’owych wpłat nieważne jest czy są duże czy małe – istotą jest że dajecie nam sygnał, że nas chcecie i jesteśmy dla ważni. Całość wsparcia przeznaczamy na działalność serwisu: opłaty hostingu i domeny, czasopisma, książki, wyjazdy na imprezy branżowe itp. Bardzo, bardzo dziękujemy!
– Moje osobiste plany na 2025 w większości zrealizowałem: zdrowie podreperowałem, serwis rozwinąłem, czarno-białego Secret Service’a (nr 534) zdobyłem. Plany na 2026? Dalszy rozwój strony (nowi ludzie, nowe kontakty), redukcja cholesterolu, zdobycie czeskiego wydania CD-Action.
Kończąc podsumowanie A.D. 2025 chciałbym podziękować moim kolegom z Zapachu Papieru, starym wygom i stażystom, za zaangażowanie i czas poświęcony naszemu wspaniałemu serwisowi, a więc Kambrowi Ordowikowi, underlukowi, spiro, Juniorowi, Lemkowi, Mic de Gocowi i Onslowowi.
Ogromne podziękowania należą się współpracującym z Zapachem Papieru partnerom, wydawcom i redakcjom, a szczególnie Zbigniewowi Jankowskiemu, Pawłowi Myśliwcowi, Jerzemu Dudkowi, Marcinowi Kosmanowi, Jerzemu Poprawie, Bartkowi Klusce, Arkowi Kosiarskiemu, Piotrowi Krużyckiemu i Pawłowi Kopijerowi. Dziękuję też ludziom z branży, często moim idolom, których co rusz katuję wiadomościami: Marcinowi Borkowskiemu, Michałowi Cichemu, Bartkowi Dramczykowi, Aleksemu Uchańskiemu, Dariuszowi Michalskiemu, Łukaszowi Dziatkiewiczowi i innym, o których zapomniałem, a nie powinienem był. Łączę pozdrowienia dla świeżo poznanego Pisariona 3000, a także Pegaza Assa i CormaCa – może w końcu między nami „pyknie”, Panowie 😉
Nowy 12-miesięczny rozdział czas zacząć. A że to mój pierwszy wpis w 2026, życzę wszystkim Szczęśliwego Nowego Roku!
Another day, another dusty air vent. – mawiał Duke Nukem. Ja napiszę inaczej. Kolejne dane PBC, kolejne spadki średniej sprzedaży prasy r/r (dane za 2025).
Może i tytuł poniższego artykułu brzmi optymistycznie, wszak…
https://press.pl/tresc/91572,_gazeta-pomorska__-_dziennik-zachodni_-i-_glos-wielkopolski_-najlepiej-sprzedajacymi-sie%C2%A0dziennikami-regionalnymi
Jednak jeśli zagłębić się w cyferki, to już tak różowo nie jest.
Największy spadek r/r zalicza… „Polska Metropolia Warszawska” – o 38,56%. Liczony jest print i digital. A to zaledwie top 10 najlepiej sprzedających się. Jak jest poniżej?
Co się zmieniło rok do roku, ale na plus? Otóż to, że… „PSX Extreme” utrzymał poziom sprzedaży. Jak do tego doszło? Nie wiem. Ale skoro działa, to niech tak działa.
Ale hardkor! Tak właśnie powiedziałem, gdy wczytałem się w ten artykuł…
https://press.pl/tresc/91589,pbc_-rynek-dziennikow-ogolnopolskich-skurczyl-sie-o-11-proc_-w-2025-roku
Sami zobaczcie (z danych z powyższego artykułu zrobiłem tabelkę)…
2025 do 2024 (średni poziom sprzedaży printu i digitalu)
„Fakt” = -9,7%
„Super Express” = -11,8% (!)
„Gazeta Wyborcza” = -18% (!!!)
„Rzeczpospolita” = -10,4% (!)
„Dziennik Gazeta Prawna” = -10,8% (!)
„Przegląd Sportowy” = -9,7%
„Gazeta Podatkowa” = -9,3%
„Puls Biznesu” = -9,1%
„Parkiet Gazeta Giełdy” = -8,6%
„Parkiet” = -1%
Dodałem krzyknięcie przy tytułach, których średni poziom sprzedaży spadł o co najmniej 10%. Powicie, że… co to jest 10%? Ale to jest dużo.
Jak – w świetle powyższego – wygląda sytuacja CD-Action?
Nie znamy średniej sprzedaży kwartalnika za rok 2025. Ani za 2024, ani 2023, ani 2022. Jedyne dane, którymi dysponujemy, to… średnie roczne nakłady. Jak czytamy u nas, na ZP…
„30 000 egz. (2022)
25 000 egz. (2023)
30 000 egz. (2024-2026)”
Marszruta wydawnicza została wytyczona w następujący sposób…
https://imgur.com/a/JebZ0uG
Równolegle dyskobol coraz intensywniej wchodzi w tematykę paczek wyprzedażowych…
imgur.com/a/3NYAN70
Oraz skupia się na zachęcaniu do kupowania jego printów. Wystarczy przejrzeć jego wpisy na FB, choćby dzisiejszy…
facebook.com/photo/?fbid=1319195953585411&set=a.550486713789676
45 dni do świętowania TRZYDZIESTOLECIA!
Jak – w świetle powyższego – wygląda sytuacja PSX Extreme?
Średnia sprzedaż miesięcznika jest na chwilę obecną taka sama, jak rok temu – stwierdził Perez, po czym zdziwiłem się ja. Jak wyglądają średnie nakłady? Widzimy, że…
„25 000 egz. (2022-2023)
12 000 – 14 000 egz. (2024)
10 000 – 12 000 egz. (2025)
10 000 – 12 000 egz. (2026)”
Marszruta? Oprócz 12 wydań standardowych rocznie, mamy 4 wydania specjalne i 2 książki. Oraz… ankietę, która powinna pomóc wydawcy obrać dalszą ścieżkę magazynu ku… prosperity. Ankieta ruszyła 3 lutego, TYDZIEŃ miała trwać, a teraz czekamy (?) na opublikowanie jej wyników.
Na swoim FB jakoś specjalnie nie cisną ze zachęcaniem do kupowania swych printów. Jednak co jakiś czas przypominają o oczekiwanym (ale też jakże istotnym) wsparciu na Patronite. Czują się pewnie. Do tego stopnia, że nie widzą problemu we wspominaniu o swojej konkurencji (!).
-Anarki, a co z tygodnikami?
-Już…
https://www.wirtualnemedia.pl/gazeta-polska-sieci-newsweek-polska-i-do-rzeczy-spadki-sprzedazy-tygodnikow-opinii-w-2025-roku,7255785850050944a
Tabelka (ta górna) przedstawia relację wartości średniej sprzedaży tygodników, w ujęciu 2025 Q4 do 2024 Q4. Nas tutaj interesuje… zapach papieru. Zatem… sam PRINT. Przepisałem wszystkie wartości jego właśnie dotyczące, następnie obliczyłem procentową różnicę, a spadki posortowałem malejąco.
TYGODNIK [tylko PRINT] – 2024 Q4 | 2025 Q4 (różnica)
„Gazeta Polska” – 26.858 | 19.132 (-28,8%)
„Sieci” – 21.632 | 16.924 (-21,8%)
„Tygodnik Do Rzeczy” – 19.688 | 16.142 (-18,0%)
„Newsweek Polska” – 39.610 | 33.001 (-16,7%)
„Tygodnik Angora” – 127.912 | 109.082 (-14,7%)
„Polityka” – 49.531 | 42.977 (-13,2%)
„Tygodnik Powszechny” – 16.599 | 15.126 (-8,9%)
„Przegląd” – 11.004 | 10.130 (-7,9%)
„Gość Niedzielny” – 55.747 | 51.924 (-6,9%)
Średnia (kwartalna r/r) sprzedaż DRUKOWANYCH wydań „Gazety Polskiej” spadła o ponad 1/4, „Sieci” o ponad 1/5, a „Tygodnika Do Rzeczy” o niemal 1/5. Przy czym… wszystkim tygodnikom (badanym przez „PBC”) spadło. Takie czasy.
W tychże czasach – sprzedaż printu miesięcznika „PSX Extreme”… nie zmieniła się. Do stu klawiatur! Jakim cudem?
Gdyż wśród jego Czytelników nie ma seniorów, którzy w pewnym momencie przestają kupować prasę drukowaną. To właśnie wydaje się stanowić rozwiązanie tejże zagadki. Obyśmy nigdy nie byli seniorami. Gdyż to… jeszcze bardziej będzie wykańczać sprzedaż prasy. Wliczając… tę grową.
-Łooo, to żeś się postarał.
-Wiem.
-A kiedy zrobisz tą swoją tabelkę o miesięcznikach?
-Tę. Tę swoją tabelkę. Gdy takową opracują. Plus minus za tydzień.
-Łooo, to już czekam.
Drukowany miesięcznik My Company Polska, jego redaktor naczelny powiedział…
„Zapewniam, że decyzja o ograniczeniu wydań papierowych nie była łatwa, ale konieczna – czynniki ekonomiczne są nieubłagane, koszty druku, produkcji i dystrybucji są ogromne, a z drugiej strony widzimy, że rosną przychody digitalowe. Jest to więc, mówiąc językiem startupowym, trochę taki biznesowy pivot. Skupiając się na wersji online, nie zrezygnujemy z tej naszej jakości i wyjątkowości, za którą cenią nas czytelnicy oraz partnerzy biznesowi.”
O czym czytamy w dzisiejszym artykule na „Wirtualne Media”.
https://www.wirtualnemedia.pl/my-company-polska-znika-z-papieru-zostana-wydania-specjalne-nasz-news,7256442964789696a
PS Jeżeli TERAZ wyobrazimy sobie, że tak napisał „CD-Action” albo „PSX Extreme”, to KIEDYŚ łatwiej to zniesiemy.
Wybaczcie! Znowu pochrzaniłem z ustawianiem tekstu i pogrubienie rozlało się na większość komentarza. Ja już nie chcę kolejny raz truć Avokowi, żeby poprawił. No ileż razy można?
Jednocześnie chciałbym zapewnić, że w przyszłości dołożę starań, by takie coś się nie powtórzyło. Tym razem BEZMYŚLNIE musiałem zrobić ukośność cytatu, prawdopodobnie jako pierwsze dając „b” zamiast „i”, nie wiem. Po prostu moje myśli skupiałem wokół tego, że „PSX Extreme” niedawno ankietę zrobił, w której była mowa o materiałach online z dostępem płatnym. O szkoleniach. Kiedy wyniki tejże? A przecież… na princie powinni się skupiać. Trochę (ale jeszcze daleka) analogia z powyższym.
„My Company Polska” nie jest kupowany raczej przez seniorów. A jednak… główne wydania wylatują z druku, zostaną tylko… specjale. No i online.
Korkociąg płaski
Z tymi spadkami sprzedaży to jest taki trochę (moim zdaniem) korkociąg płaski. Trudno jest wyjść z takiej opresji. Dlaczego? Ano dlatego, że mniejszy poziom sprzedaży to… mniejsze zyski. Zatem – aby je utrzymać – trzeba podnieść cenę printu. To, z kolei, ma (może i minimalny, ale chyba jednak) wpływ na… poziom sprzedaży. Który (przez to) spada. Więc? Trzeba podnieść cenę printu. Maszyna lecąca – zamiast przeć przed siebie – traci manewrowość i zaczyna kręci się wokół środka własnej osi. Nie szybko (jak w lotnictwie), tylko powoli. Ale efekt końcowy jest łatwy do przewidzenia. Na szczęście…
Wydania specjalne lekiem na całe zło i… nadzieją na przyszły rok.
Nawiązując do piosenki Krystyny Prońko. W powyższym artykule czytamy także…
„– To nie jest pożegnanie z papierowym tytułem, wręcz przeciwnie. Przenosimy się tam, gdzie jest nasz czytelnik – czyli do online’u. Jednocześnie zakładamy wydania specjalne przy okazji naszych kluczowych wydarzeń – przekonuje Grzegorz Sadowski, redaktor naczelny „My Company Polska”.”
„CD-Action” z miesięcznika (to znaczy z czterotygodnika) przeszedł na… kwartalnik. Ciśnie z wydaniami specjalnymi oraz (w 2 ubiegłych latach) z książkami (obecnie one zastępowane są… specjalami). „PSX Extreme” także ciśnie z wydaniami specjalnymi oraz książkami. „JV” także (o ich nawoooływaaaaaniu do kupowania nie wspomnę, nie chcę się pastwić). Przypadek? Nie! Szara rzeczywistość czasów obecnych. Może i cisną. Ale (co najistotniejsze) – lecą.
Z jednej strony – Perez niedawno stwierdził, że poziom sprzedaży (standardowych wydań) jest taki sam, jak był rok temu. Ze strony drugiej – tamtą ankietę zrobili. Hmmm… Ja BYNAJMNIEJ nie twierdzę, że za chwilę „PSX Extreme” wpadnie w korkociąg płaski! „CD-Action” też nie powinien. Jeszcze nie te czasy.
TAK INACZEJ
No booo… odpaliłem Notatnik i zacząłem (na brudno) pisać komentarz, który postanowiłem tutaj wrzucić. Jego początek wygląda tak…
„Podać suche informacje? Bawić się we fabułę? A czy „Wolfenstein 3D” miał jakąś wyszukaną? Nie. Aczkolwiek… jego pierwszy poziom moglibyśmy przechodzić po omacku. Tak samo z „Doomem”, chociaż zapewne wdepnęlibyśmy w tamten zielony kwas na zygzakowej ścieżce.”
Po czym uznałem, że mam w głowie (chyba) wystarczająco materiału tekstowego, by zrobić z tego… felieton. Albo jednak… nie rzeźbić palcami w klawiaturze i podać suchego newsa? Co robić? Nie wiem. Dlatego publikuję ten EARLY ACCESS tegoż DRAFTA. Tak inaczej.
– – – = = = E1M1 = = = – – –
Felieton #3/2026
Nie chce mi się myśleć nad treścią leadu, więc rzucę linkiem do pewnego utworu, który… 30 lat temu sprawiał, że stawałem w miejscu i rozmyślałem nad istotą wszechrzeczy, nad swoim życiem, nad młodzieńczą miłością.
https://www.youtube.com/watch?v=ICgHk7KPZlM
CO MAJĄ WSPÓLNEGO „ASKE” ORAZ „DISDAIN”?
Shambler czułby się tam jak u siebie. Sami sprawdźcie. Aby wyostrzyć sobie apetyt przed marcowym – JUBILEUSZOWYM z okazji TRZYDZIESTOLECIA – wydaniem kwartalnika (#347), a konkretnie przed konsumowaniem artykułu, który zapowiada się na NAJCIEKAWSZY, czyli… „obszerny ranking 30 najlepszych FPS-ów z ostatnich 30 lat” – postanowiłem popatrzeć na aktualną… arenę… tego typu gier. Jakieś takie rozwleczone to zdanie mi wyszło, mniejsza o to. W tym swoistym wachlarzu FPS-ów, konkretnie chodzi mi o… BOOMER SHOOTERY. Owe… swoim jestestwem przypominają nam o (w pewnym momencie) przejściu z grania w nie… klawiaturą – na posługiwanie się także… myszą.
BIND MOUSE2 +JUMP
Tak sobie skacząc… Fizyka FPS-a (choć nie każdego) uwzględnia przyspieszenie grawitacyjne, więc gdy opada się po skoczeniu, to się… przyspiesza. Zatem ciągle hopkując – nabiera się konkretnej prędkości. Kiedyś tak robiłem, żeby pokonywanie pustych korytarzy nie było nudne, a poza tym widziałem, że… profesjonalni gracze tak robią. A tu się okazuje (o czym przeczytałem około miesiąca temu), że ma to większy sens w pokonywaniu… nie tyle nudy, co dystansów w krótszym czasie.
Tak więc skacząc sobie po różnych bumer szuterowych tytułach w serwisie „Steam”, natrafiłem na chwalenie się w opisie jakiejś gry, że wspomniano o niej w magazynie „E1M1”. Pamiętam, że jeszcze przed pandemią bodajże (albo w jej trakcie) odkryłem ten tytuł. A co tam u nich teraz słychać?
Wszak…
„WHAT’S E1M1 ABOUT?
At E1M1 Magazine, we’re addicted to old-school FPS games. From the second we got our hands on the classics at a young age, we were completely hooked.”
Oraz…
„We’ve got digital and physical publications, not to mention free music created by the E1M1 team and fanbase as well. And it’s all hosted by E1M1’s beloved mascot, Emii!”
https://www.e1m1magazine.com
Wspaniale! O których FPS-ach napisali w najnowszym numerze?
GAME OVER
O żadnych!
„(NOTE: the storefront is now CLOSED. Please email us
if you’d like to purchase/download anything; we’ll hook you up.)
Ostatnia edycja (#21) na swojej okładce miała… „ROTT Ridiculous Edition” (remaster od NDS).
Digital #21 jest na przecenie „-50%”. Większość poprzednich jest na przecenie „-60%” (wliczając paczki #1-#3, #4-#6 oraz #7-#9). UAPUSHER activated. Na pełnej. Nie widzę #10, #11 i #12. Za to są jakieś… „Bonus” („Digital copies of E1M1 Magazine – Bonus Issues #1 and #2”), „Patreon” („5 mini issues of E1M1 Magazine, originally for our Patreons. Ex-Patreon donors get a free copy – email us with proof of donation for one.”) oraz „Bonus & Redux Bundle #1” („Bonus Issue #4 (formerly Mini Issue #2) and Redux Issue #1 (containing re-reviewed and updated content from Issues #13 to #15 and Bonus #3)” [proste, nie?]).
Warto przeczytać ostatni komentarz umieszczony tutaj…
https://www.reddit.com/r/boomershooters/comments/t0od0z/e1m1_magazine_collapses
You just finished (reading about)… E1M1. []
…
No i jednak zrobiłem z tego felieton.
Jako CZYTELNIK PREMIUM moich felietonów, otrzymujesz darmowy dostęp do DLC uzupełniającego powyższy tekst.
F9
Inny komentarz wyłowiony w cyberprzestrzeni…
„Reloaded is effectively E1M1 Mk.2. A lot of the original E1M1 staff went off to do that instead after the editor caused a huge rift with folks.”
reddit.com/r/boomershooters/comments/1407e0w/reload_magazine_goes_free [04.06.2023]
Link do tegoż kolejnego przedsięwzięcia…
https://reload-magazine.net
W górnym menu klikamy na Magazines, scrollujemy w dół (aż do poziomu DIGITAL ISSUES), następnie klikamy na READ NOW, aby widzieć cały #1 oraz na SEE READING OPTIONS i ONE-SIDED: PORTRAIT/MOBILE (albo to powyżej), by pobrać cały #2.
Wspaniale! W takim razie o których FPS-ach napiszą w kolejnym numerze?
O żadnych!
https://bsky.app/profile/reload-magazine.net/post/3m7dwyxjkls2g [06.12.2025]
Game over. []
Wyżej poinformowałem, że magazyn „E1M1” jest vorbei. Następnie wskazałem, że „Reload Magazine”… też. A co z poszczególnymi grami, o których możemy przeczytać w pierwszym numerze tego drugiego tytułu?
ASKE
„The game development is halted at the moment.” [16.09.2022]
na szczęście…
„Hello Max. I’ve stopped this game development (Sorry for late reply)” [17.04.2024]
https://steamcommunity.com/app/1672790/discussions
Komentarz, który właśnie przeczytałeś – chciałem, by był (mimo treści)… wesoły. Kolejny (o innej grze) też. Jednakże będzie inaczej (gdyż wczytałem się w aktualki)…
Fortune’s Run
Pierwotnie chciałem wrzucić tutaj, że…
„Uwaga: producenci nie wydali żadnej aktualizacji od ponad 12 miesięcy. Informacje i terminarz opisane w tym miejscu przez producentów mogą nie być już aktualne.”
Jednak – z ciekawości – kliknąłem na sekcję „Zobacz powiązane aktualności”. Wtedy przeczytałem (w całości) to…
store.steampowered.com/news/app/1692240?emclan=103582791470559969&emgid=533233357413155273 [23.08.2025]
Na początku myślałem (nie znając backgroundu), że treść tego wpisu celowo jest w klimacie tejże cyberpunkowej gry. Jednak z kolejnymi zdaniami… okazywało się coraz bardziej, że jednak nie.
We wcześniejszej aktualce (z 15.01.2025) developer napisał…
„I was a very violent person and I hurt a lot of people in my life.”
oraz…
„-I do not have a sex crime. I’m not going to go into specific charges and such or tell you the story. What I did was wrong and that’s all you need to know.”
Końcówka recki tej (w early access) gry…
„My hope is that Fortune’s Run tries a crash diet and slims itself to a more streamlined experience upon final release. If it does, this will be a must-play.”
Znając background – powyższy tekst czyta się (czym kończę ten ciąg komentarzowy; także klamrą)… TAK INACZEJ. []
Uważam, że artykuły Avoka – będące podsumowaniami danego roku – są optymalnym miejscem do informowania o tym, co dzieje się w szeroko pojętej prasie (wzrosty cen danych tytułów czy ich zamykanie). Jednak ze względu na (nazwijmy to) cykl wydawniczy tych właśnie tekstów Avoka – siłą rzeczy, o „newsach” z aktualnego roku, piszę w… kolejnym.
Tym razem jednak – wyjątkowo – chciałbym poruszyć temat niezwiązany z prasą w żaden sposób. Ale… powiązany z tematyką gier. Mam na myśli serwis „Polygamia”. Spokojnie! Strona cały czas działa. Na jej szczycie wita nas kafelek z dopiskiem „Artykuł sponsorowany”. Następnie widzimy 10 kafelków z oznaczeniem „Materiał sponsorowany”. Później 10 kolejnych prostokącików z identyczną adnotacją. Jeszcze niżej… 6 następnych tego typu.
Najnowszy z tekstów oznaczonych jako „Materiał sponsorowany”, pochodzi z… 30 grudnia 2025.
Za to kafelek siódmy (w tamtym segmencie) to… news. Zatytułowany „Rebel Wolves potwierdza. Dawnwalker to ich debiutancka gra”. Pochodzący z… 16 stycznia 2024. Czyli… sprzed 2 lat.
Tymczasem kliknijmy na górną zakładkę „PUBLICYSTYKA”. Najnowszy artykuł ma datę… 19 września 2023. Do czego zmierzam? Po co w ogóle o tym piszę? Ano zmotywowało mnie do tego kliknięcie na zakładkę „RECENZJE”, co i Wam polecam.
Wracając do tematu prasy – od nowego roku zdrożało już… 12 tytułów. Tych, o których wiem z newsów na „WM”, „Press” oraz własnego buszowania po empik.pl. Ile pozycji ominąłem?
Takie czasy.
PS Sprzedaż prasy maleje, ale „PSX Extreme” trzyma się mocno. Możliwe, że jego konkurencja także stoi dum dum. []
Dawno nie wchodziłem na Polygamię. Rzeczywiście fatalnie wygląda.
Ogólnie jest pod górkę.
„CD-Action” z czterotygodnika przeszedł na kwartalnik, „JV” z miesięcznika przeszedł na kwartalnik, a teraz dowiadujemy się, że…
https://www.wirtualnemedia.pl/magazyn-architektura-murator-bedzie-kwartalnikiem-to-nie-jedyna-zmiana,7247568758257888a
„Cena ostatniego wydania w formule miesięcznika to 24,99 zł.”
Skoro miesięcznik, to 25 zeta.
„Nowa cena to 34,99 zł”
Skoro kwartalnik, to 35 zeta.
„siłą rzeczy, o „newsach” z aktualnego roku, piszę w… kolejnym.”
Źle się wysłowiłem. Chodzi mi o to, że o „newsach” z roku 2026 piszę pod podsumowaniem roku 2025, o „newsach” z 2025 pisałem pod podsumowaniem 2024 et cetera.
Dobra, nie wachluj tak tym swoim wokabularzem, tylko wrzuć listę, jakie gazety zdrożały i o ile – ktoś mógłby stwierdzić.
Już wrzucam…
„Newsweek Polska” – 14zł na 15zł
„Pani” – 14,99zł na 15,99zł
„Parkiet” – 15,50zł na 16,90zł
„Polityka” – 13,90zł na 16zł (!)
„Przegląd” – 9,80zł na 10,90zł
„Puls Biznesu” – 12,50zł na 15zł (!)
„Rzeczpospolita” (pon-czw) – 11zł na 11,90zł
„Rzeczpospolita” (pią) – 13zł na 13,90zł
„Rzeczpospolita Plus Minus” – 15,50zł na 16,90zł
„Sieci” – 12,90zł na 13,90zł
„Viva!” – 8,99zł na 9,99zł
„Twój Styl” – 14,99zł na 15,99zł
INFORMACJA O POZIOMIE SPRZEDAŻY MIESIĘCZNIKA – ROK DO ROKU
Perez napisał…
„Taka ciekawostka – wczoraj podliczałem średnią sprzedaż PE rok do roku i jesteśmy dokładnie na tym samym poziomie, co mnie cieszy, bo obserwując pismo od 15 lat, wiem, że spadki rok do roku to była norma. My nie dość, że trzymamy średnią, to robimy to przy nieco mniejszym nakładzie (mniej drukowania wydań, które potem idą na przemiał). Oczywiście to zasługa wielu rzeczy – sociale, promocje, ale też, moim zdaniem, próba pokazania się nieco innej grupie odbiorców. Ot, taki to urok, że każdy Czytelnik na wagę złota :)”
https://www.psxextreme.info/topic/128744-atari-extreme/page/5/#comment-5550193
Stanowi to swoisty kamień milowy na autostradzie jazdy „PSX Extreme”. Jednocześnie odpowiada na moje częste tutaj pytania – jak wygląda sprzedaż magazynów growych w świetle spadającej sprzedaży prasy drukowanej. U miesięcznika – bez zmian!
UBZDURANY WYWIAD
-Anarki, wariacie, stwierdzam to po przyjacielsku…
-Hehe, wiem. Ale dobra, kontynuuj.
-Przerywasz mi, gdy całość się nagrywa, ładnie to tak?
-Nooo niezbyt.
-Ano właśnie. Zatem?
-Lubię, gdy wszędzie mnie pełno.
-Otóż to. Cóż… czy masz świadomość tego, że stanowisz swoisty… silnik jonowy sekcji komentarzy… Avoka strony?
-Tak, mam. Pełną. Przeczytałaś jego artykuł podsumowujący miniony rok?
-Przeczytałam. Avok stwierdził w nim… „Anarki rządzisz!”. Trudno z tym zdaniem polemizować. A powiedz mi… tyle kiloniutonów ciągu zapewniasz Avokowi, ponieważ?
-Ponieważ… lubię pisać. Tylko tyle i aż tyle. Wcześniej uczepiłem się pewnego serwisu pogodowego i tam, w zasadzie, działałem identycznie. Będąc tam też takim w zasadzie… twórcą treści.
-Twórca treści. A owe tworzysz zapewne na jakimś high-end customowym PC, złożonym w tym właśnie celu, tak?
-Co to za podchwytliwe pytanie? Kto składa kompa specjalnie po to, żeby ubogacać, czy też – jak kto woli – spamować dany serwis komentarzami?
-Yyy… tak się składa, że… Ty właśnie? Tenże… pozwól, że Cię zacytuję… troll wytrawny?
-Moment… Chyba właśnie wykoleiła się ciuchcia naszej rozmowy.
-Nie wydaje mi się.
-A mi tak.
-Spytałam tylko o konfig Twojego peceta.
-Aktualnie jadę na laptopie.
–Zatem… laptopa.
-Ryzen piątka, szesnaście RAM-u oraz GTX 3050. Stockowy laptopik ze sieciówki. Tylko i aż.
–Pokażesz?
-Poczekaj… https://imgur.com/a/lDQqdQQ.
–Dziękuję. Za fotkę i wywiad. Anarki. Swoisty silnik jonowy sekcji komentarzy Avoka strony. Yyy… tylko i aż.
Nie wiem na ile serio ten komentarz powyżej, ale ja też mam laptop. Ale…ale podłączyłem go do monitora 27 cali i komfort pracy/zabawy jest nieporównywalny. Praktycznie laptop stoi pod biurkiem, żeby się nie kurzył 😉
„Nie wiem na ile serio ten komentarz powyżej,”
Na 100%. Dlaczego powątpiewasz? Ubzdurałem sobie wywiad ze samym sobą, o czym poinformowałem w tytule komentarza. Ot, taki mój najnowszy pomysł.
„ale ja też mam laptop.”
I dobrze. Ów żre mniej prądu niż pecet. W dzisiejszych czasach jest to nader korzystne.
„Ale…ale podłączyłem go do monitora 27 cali i komfort pracy/zabawy jest nieporównywalny.”
Mi się marzy zakrzywiony monitor. Tylko wtedy musiałbym podłączyć do laptopa osobną klawkę, a jemu samemu… opuścić klapę. Zatem… odpada.
„Praktycznie laptop stoi pod biurkiem, żeby się nie kurzył”
U mnie kurzy się niemiłosiernie, co widać po niektórych klawiszach. Mogłem je (na ślinę) wyczyścić przed zrobieniem fotki. Trochę wstyd, no ale trudno.
Własnie tak mam, podłączona osobna klawiaturę i monitor. A laptop zabieram w podróże. Ale klapy nie mogę zamknąć, bo laptop przechodzi w stan czuwania i gaśnie ekran 😉
„Ale klapy nie mogę zamknąć, bo laptop przechodzi w stan czuwania i gaśnie ekran”
W „Windows 11” jest opcja (Start – Ustawienia – System – Zasilanie i bateria – Pokrywa, zasilanie i uśpienie kontrolki przycisków)…
Zamknięcie pokrywy spowoduje, że mój komputer będzie Nie wykonuj żadnej czynności
Nie wiem na którym Windowsie jedziesz, ale może w nim też jest analogiczna opcja. W tym ustawieniu – po zamknięciu klapy – ekran gaśnie (nie zżera prądu), ale system jest na chodzie (zatem daje obraz na monitor).