Maciej Kuc, [Qn’ik]Maciej Kuc, [Qn’ik]

Wywiad z Maciejem Kucem, przeprowadzony przez Zapach Papieru w listopadzie 2025 roku:

– Jaka jest geneza pseudonimu Qn’ik?

„Odnazwiskowa”, nie ma za tym szczególnie fascynującej historii.

– Czy używałeś innych nicków?

Oj, na pewno, choć już nie pamiętam… Przez ostatnie lata pisania trzymałem się już podpisu MQc.

– Jak wyglądało Twoje załapanie się do CD-Action?

Byłem nastolatkiem zafascynowanym grami, lubiłem też pisać i ogólnie raczej gdy w coś się wkręciłem, to na całego. W 1996 roku napisałem swój pierwszy list do CD-Action, ku mojemu zaskoczeniu został opublikowany. Dla 13-latka było to niesamowite przeżycie. Gdy zaś dwa lata później pojawił się na łamach mój pierwszy tekst, było już jasne, że łatwo się mnie redakcja nie pozbędzie. No i nie pozbyła.

– Podobno magazyn Action Mag to Twój pomysł? Jeszcze coś wymyśliłeś? 🙂

Mój pomysł, moje wykonanie, a także jedna z lepszych rzeczy, jakie mi się przytrafiły w życiu. Do dziś mam wielu przyjaciół poznanych dzięki Action Magowi [historia AM opisana została w CDA 70 – przyp.aut]… Co więcej, pośrednio zawdzięczam mu też swoją żonę 🙂
Czy coś jeszcze wymyśliłem? Tak, napisałem poemat o morzu. Chcesz poczytać? Nazywa się: „Morze, morze”: „Może morze może, może morze nie może się zmorzyć.”

– Co Cię trzymało tyle lat w CDA? Dobra płaca?

Zaskoczę Cię, ale to na pewno też. Nigdy nie narzekałem na zarobki, a model „więcej pracujesz = więcej zarabiasz” (czyli branie wierszówki) był dla mnie bardzo odpowiedni, bo pracowałem BARDZO dużo. W praktyce jednak to była pod wieloma względami praca marzeń. Superinteligentni współpracownicy i ogromna satysfakcja z tego, że co kilka tygodni widać było namacalny dowód tego, że to, co robimy, ma sens.

– Wiosną 2005 Tymon Smektała jako naczelny i Ty jako zastępca przejęliście Clicka! Jakie były okoliczności wyrugowania Piotra [Froggera] Moskala?

Decyzję podjęło oczywiście wydawnictwo. Ktoś na górze uznał, że tak będzie dla pisma lepiej. Nie było jednak żadnej złej krwi czy „podkopywania się”. Byliśmy najemnikami i robiliśmy to, za co nam płacili, najlepiej jak potrafiliśmy.

– Czy redakcje CDA i Clicka! mieściły się w tych samych pomieszczeniach? Jeśli tak to mieliście jakieś ścianki działowe?

Faktycznie były ścianki, ale ja za czasów Clicka! siedziałem mniej więcej pośrodku. Przy czym ten podział był umowny, bo np. Tymon sporo pisał do CD-Action, będąc naczelnym Clicka!.

– W Clicku! byłeś do samego końca (2009). Jak godziłeś obowiązki zastępcy rednaczów obu pism?

Pozytywny pracoholizm (tzn. naprawdę kochałem to, co robiłem, nie musiałem się zmuszać do zapierniczania) na pewno w tym bardzo pomógł. To była praca trwająca czasem od 8 rano do… 3 rano.

– W 2015 zostałeś piątym naczelnym „ekszyna”. To była nagła nominacja czy sam aplikowałeś?

Ani, ani. To był bardzo powolny proces. Wicenaczelnym byłem od 2007 roku.

– Mac Abra się nie boczył że go zrzuciłeś ze stołka? 😉

Musiałbyś go o to zapytać. Mnie zawsze mówił, że był zadowolony z tej zmiany 🙂 [komentarz Mac Abry: zabrzmi to głupio ale absolutnie się nie boczyłem. Po pierwsze, Maciek w pełni na to zasłużył. Po drugie, byłem wtedy w wyraźnym dołku psychicznym. Ta zmiana wyszła mi na zdrowie – dosłownie!]

– W październiku 2016, w czasie kiedy kierowałeś pismem, nagle odszedłeś? Co się stało?

Wszystko się kiedyś kończy. Już od pewnego czasu szukałem sobie ciągle to nowych wyzwań. CD-Action było świetnym polem do tego, ale mimo wszystko nie da się ukryć, że więcej już tam osiągnąć nie byłem w stanie. Z różnych względów uznałem, że to jest czas, by zmienić coś w swoim życiu. I zmiany były faktycznie dość spektakularne.

– Pracowałeś w G2A.COM (platforma sprzedażowa kluczy do gier) przez pięć lat. Czy to nie masochizm być PR-em w jednej z najbardziej nielubianych i najczęściej atakowanych przez branżę firm? Jak sobie dawałeś radę?

Może to brzmi banalnie, ale naprawdę nie boję się wyzwań. Gdyby to była łatwa praca, nie sądzę, by mnie zainteresowała. Moja przygoda z komunikacją „z drugiej strony” była dla mnie dużym testem. Poznałem w G2A wspaniałych ludzi, nauczyłem się ogromnie dużo. Sporo udało się osiągnąć, przy wielu rzeczach poniosłem porażki. Dziś jestem znacznie mądrzejszy i masę rzeczy zrobiłbym zupełnie inaczej. I to dobry znak, bo z tym jest tak samo jak z tekstami. Jeśli czytasz coś, co napisałeś kilka lat temu, i Ci się to podoba, to oznacza, że się przestałeś rozwijać.

– W sierpniu 2020 w nr 312 CDA zadebiutowało pod egidą nowego wydawcy. Napisałeś wtedy gościnnie felieton, obiecałeś wspierać redakcje czynnie piórem. I…?

Czasem mi się zdarzało coś napisać! Niestety, pracując z innej strony branży, siłą rzeczy nieco straciłem kontakt z bieżącymi premierami (nie miałbym czasu ich ogrywać), ale za to zyskałem kolosalną wiedzę o rzeczach, o których… nie mogłem pisać. Albo dlatego, że były tajne, albo dlatego, że wszystko, co bym pisał, byłoby odbierane jako „gadanie PR-owca”. Wciąż jednak liczę na to, że jakieś moje zdanie się będzie pojawiać w druku.

– Czy gdzieś jeszcze pisałeś oprócz CDA i Clicka!?

Tu i ówdzie zdarzało mi się gościnnie udzielić, ale nigdzie na stałe. Doba była o wiele na to za krótka.

– Spójrzmy na ostatnie lata. Tyle lat w branży gier wideo i nagle wydajesz planszówki? Czym jest Gamefound?

Serwisem crowdfundingowym, więc nie tyle „wydaję”, co „pomagam” im zebrać fundusze na samodzielne wydanie. Crowdfunding to fascynująca branża z wielkim potencjałem, a to, że Gamefound się tak wspaniale rozrasta przez ostatnie lata, napawa mnie ogromną dumą. Przez platformę rokrocznie przechodzą setki milionów euro, trafiając do entuzjastów robiących rzeczy absolutnie wyjątkowe. Takie, które nie miałyby szans pojawić się na rynku w inny sposób. Zresztą o sukcesie Gamefounda najlepiej świadczy to, że w tym roku kupiliśmy Indiegogo.com, jeden z najstarszych serwisów crowdfundingowych na świecie, mający ponad 38 milionów (!) użytkowników.

Zapach Papieru, 7 styczeń 2026

PYTANIE BONUSOWE

– Co sądzisz o Zapachu Papieru? Odpowiedź może być krytyczna, byleby szczera? 😉

Z żalem przyznam, że do Twojej pierwszej wiadomości Was nie znałem. Bardzo szanuję takie inicjatywy – trzymam za Was kciuki! Oraz za to, żeby Wam nie zabrakło materiału, o którym warto pisać…

źródła zdjęć:
Zapach Papieru
serwis Gamefound
serwis PC Games Insider
zbiory własne