Secret Service nr 2, 5/1993

Jak przystało na wschodzącą gwiazdę polskiej prasy komputerowej, Secret Service od początku istnienia dynamicznie się rozwijał. Już w drugim numerze zwiększył się nakład czasopisma ze 102 tys. do 104 tys. egzemplarzy, natomiast we wstępniaku Redakcja chwali się jeszcze bogatszą zawartością w postaci 32 gier oraz lepszą jakością papieru wykorzystywanego do druku Secret Service.

Szeregi zespołu SS-a zasilił Paweł [WtP] Sikora, pozostając w nim do 1997 r. Jego debiutancki opis Lemmings 2 The Tribes w rubryce „Rzut Okiem czyli przegląd nowości” można przeczytać na stronie 6.

W tym numerze pojawiło się też kilku nierozszyfrowanych autorów. Dirk Bravado (Jordan in Flight, Challenge of the Five Realms, Freddy Pharkas Frontier Pharmacist); G. Anonnymous (Miecze Valdgira). Pod opisem gry Tanks podpisali się natomiast Czterej pancerni i pies. Za tymi tajemniczymi pseudonimami kryli się najczęściej czytelnicy, których teksty zostały opublikowane na stronach pisma, oraz członkowie redakcji podpisujący się takim jednorazowym nickiem.

W artykule o grze Harrier Jump Jet, historią Harriera i jego charakterystyką zajął się tym razem Paweł Kierzek. Powodem tej sytuacji (zgodnie z notką na początku opisu gry) był fakt, iż Oberleutenant Andreas Kissel dostał czasowy przydział na front, zaś jego działkę mieli poprowadzić młodsi rangą specjaliści. Jednak sam Wielki Kissel miał czuwać nad wszystkim i kierować akcją przez telefon polowy.

W drugim numerze SS-a pojawiła się Mega Loteria Komputerowa, w której do wygrania były nie byle jakie nagrody. Zasady loterii polegały na tym, że redakcja w trzech egzemplarzach tego nakładu ukryła osobiście zrobione Tajne Znaczki. W następnym – czerwcowym numerze, tajne znaczki miały przestać być tajne, a trzech szczęśliwców, którzy w swoich czasopismach je odnaleźli mogli stać się posiadaczami PC 486/33 MHz, PC 386/40 MHz lub Amigi 500 z monitorem. By dopełnić formalności należało niezwłocznie skontaktować się z Redakcją, w myśl zasady „Kto pierwszy ten lepszy”.

W numerze zadebiutowała rubryka SUPERY. Jak napisano we wstępie do nich: „Nie, nie, nie, nie dało się nie powołać do życia tej rubryki. Już od drugiego listu pokładaliśmy się ze śmiechu.” I choć w SS była to inauguracja, to początki tego działu sięgają Top Secretu, a dokładniej jego 4 numeru (2/91). Redakcja pisała wtedy: „Z dniem dzisiejszym powołujemy do życia nową rubrykę pt. SUPERY czyli super-knoty, super-błędy, super-bzdury, super-bajery z waszych listów (…)”. W takim też duchu objawiły się SUPERY w nowej odsłonie. Lektura dostarcza informacji o wrażeniach czytelników związanych z pojawieniem się w sprzedaży pierwszego numeru Secret Service oraz jego zawartości.

W Przeciekach pojawiły się podziękowania za wsparcie oraz garść ogólnych informacji na temat SS-a i jego dalszego rozwoju. Na uwagę zasługuje wzmianka, o planowanej w następnym numerze ankiecie. Zaliczyła ona jednak drobny poślizg i pojawiła się w numerze piątym, więc o ankiecie na razie tyle. Wśród listów przewijały się natomiast pytania o możliwość prenumeraty, powody odejścia ekipy Secret Service z Top Secret-u czy wreszcie genezę nazwy czasopisma.