W maju 1997 roku miała miejsce premiera magazynu Reset. Redaktorem naczelnym periodyku został Jacek [User Jama] Marczewski, a jego zastępcą Piotr [Micz] Mańkowski. Poza tym redakcję tworzyli w większości redaktorzy Secret Service, którzy zwiali z „sikreta” po tym, jak się dowiedzieli od Usera Jamy i Micza, że się kroi nowe pismo. Po jakimś czasie uruchomiono stronę domową pisma www.reset.com.pl, a w nim Hajdpark – chat czytelników „na żywo”. Przez chwilę było miło, a potem się zaczęło…
„[…] paru „łebskich” facetów zaczęło sypać bluzgami i podszywać się pod innych, w tym pod redaktorów Resetu” – czytamy w rubryce Listy w Resecie nr 10/1997 (6)”. Posty przychodziły podobno co pięć minut i wręcz zasypały Hajdpark. Miejsce, w którym wielu czytelników mogło poznać nowych ludzi, pogadać, uzyskać pomoc, stało się kloaką. „Zaczęliśmy się dowiadywać, że jesteśmy pedofilami, zoofilami, korpofilami, a w najlepszym razie płatnymi dziwkami” – pisał Micz na swoim bogu w serwisie cdp.pl. Hajdpark czasowo zamknięto, a redakcja zwróciła się do specjalisty o pomoc. Ten zarzucił sidła.
Gdy ponownie włączono Hajdpark i hejt rozpoczął się na nowo, źródło zostało szybko namierzone. Okazało się, że zadymę robi jeden gostek ukrywający się po kilkoma ksywkami, a siedzi… w konkurencyjnej redakcji! W jakiej? Kto to? Tego Piotrek do dziś nie zdradził, choć widać że go to męczy. Wspominał o tym na blogu, a także podczas Pixel Heaven 2019. Można tylko snuć domysły, czytając między wierszami. „Redakcja X miała prawo nas nie lubić, ale żeby aż tak?”, „My śledztwo prowadziliśmy, które doprowadziło nas do jednej redakcji, być może właśnie tej o której wspominasz (a wspominali o SS – dop.aut.)„, „Ja kiedyś od Marcina Przasnyskiego otrzymałem maila w którym wprost powiedział, że jestem żmiją wyhodowaną na jego piersi […]” – to tylko niektóre cytaty z Micza. Jeśli jesteście tym tematem zainteresowani, poczytajcie jego bloga na cdp.pl (trzeba mocniej pogrzebać, bo serwis już nie działa) i oglądnijcie panel o Resecie na PH 2019. Wnioski wyciągnijcie sami.
W wywiadzie dla Zapachu Papieru Aleksy Uchański mówił „W tamtych czasach nic nie było reżyserowane, ustawiane […]. Rzeczywiście panowała jakaś atmosfera rywalizacji, choć raczej nie wrogości.” Widać czas, zaciera złe wspomnienia i dziś wszystko wydaje się fajne. Ale jest kilka ciemnych spraw z przeszłości, o których wielu nie wie, nie pamięta lub próbuje zapomnieć. Zapach Papieru będzie je przypominał.
źródło zdjęć:
Cybertalerzyk nr 11/98 (19)
Wiemy, że jest globalne ocieplenie. W telewizji przedwczoraj mówili, że średnia temperatura na Ziemi przekroczyła już 1,5*C. To już się stało.
Czy atmosfera naszej planety nagrzewa się w efekcie naturalnych jej cykli, czy też przez ingerencję człowieka (licząc od czasów przedindustrialnych)? Zostawmy to specjalistom w tej dziedzinie. Jednym z głosów jest portal (i książka o tej samej nazwie, przeczytałem całą) naukaoklimacie.pl. Dlaczego do tego nawiązuje? Ano dlatego, że lodowce topnieją. Co skrywają pod setkami ton lodu?
Avok właśnie odkrył przed nami tego typu skarb. Dotyczący tego, co zawarł w tytule artykułu.
Tylko co taka dywersja w „Hajdparku” miała spowodować? Wyłączenie owego? Czy miałoby to jakikolwiek wpływ na poziom sprzedaży „Resetu”? Jest zrozumiałe, że dla osoby stojącej za nią – było to istotne (wszak inaczej by tego nie robiła). Jest też w jakiś sposób klarowne (przy czym w żadnym wypadku nie jest to godne pochwały), że miała ku temu jakiś powód. Tylko teraz – z perspektywy czasu oceniając – jaki był większy sens tego? Chyba żaden.
Z jednej strony – tej jasnej – był to złoty czas dla prasy growej. Natomiast z tej drugiej – ciemnej – była to epoka wojenek między różnymi tytułami. Wojenek o… Czytelnika. Wojenek o… przetrwanie. Gdy ów, tytułów prasowych miał do wyboru wiele, a zaskórniaków ograniczoną ilość.
Jest link w poście, ja oglądnąłem na yt
Aha, dzięki
„oglądnijcie panel o Resecie na PH 2019.”
A to można gdzieś jeszcze obejrzeć? Brakuje linku.