PSX Extreme nr 4/2026 (343)

W sprzedaży jest już czwarty tegoroczny numer PSX Extreme. Zaglądam do niego dopiero teraz, bo wiadomo – święta rządzą się własnymi prawami. Mało groźnie wyglądający rycerz z Crimson Desert wymachuje do mnie mieczem, olewam go, zerkam na cenę i objętość pisma (po staremu – 24,99 zł i 116 stron) i zaglądam do środka.

Co tam Panie w świecie konsol? Ano dobrze, albo bardzo dobrze. Konsolometry pokazują w tym miesiącu od 6/10 (Xbox XSX), poprzez 7/10 (PlayStation 5) aż po 8/10 (Switch 2). Sony wg vgchartz sprzedało kolejny milion PS5 i dobiło do 91,04 mln sztuk. Sto milionów pewnie pęknie w tym roku. Doniesienia (nie widzę źródeł) mówią o planach zmiany strategii firmy i powrocie do ekskluzywności, szczególnie w przypadku gier dla jednego gracza. Xboxy tradycyjnie sprzedają się jak ciepłe bułeczki (he he…) – nabywców w minionym miesiącu znalazło „aż” 140 tys. konsol 🙂 Microsoft wciąż promuje integrację konsol z pecetem, co mnie akurat średnio obchodzi. Ale jak ktoś na co dzień nie rozstaje się z lapkiem, na 25-lecie marki będzie mógł sobie pograć w stare hity z Xboxa i X360. Switch 2 natomiast sprzedażowo nie zwalnia tempa (1,25 mln konsol w ciągu miesiąca, w sumie 16,35 mln). Gigant z Kioto obecnie kładzie ponoć większy nacisk na kontrolę jakości gier trafiających do eShopu. W komentarzu podano przykład Duska – to mocnego tytułu, a wciąż nie przeszedł akceptacji Nintendo.

Gierkowo rzecz ujmując, w bieżącym numerze opublikowano 3 zapowiedzi, 27 recenzji i 1 retrorecenzję. Najwyższe noty zebrały Pokémon Pokopia (Gra Numeru), John Carpenter’s Toxic Commando, Super Mario Wonder i Demon Tides. Sporo tytułów otrzymało oceny średnie lub nawet niższe, jak Don’t Mess With Bober, The Bearer & The Last Flame, Docked (recka by Zax) i GreedFall II (znowu Zax). Osobiście zaciekawiły mnie The Occultist (za tajemnicę) Sumerian Six (za udawanie Commandosa, a ja Commandosa lubię) i Project Songbird (za udawanie Firewatcha, a ja Firewatcha lubię). Ciekawostka: okładkowe Crimson Desert z machającym rycerzem zostało przez Zaxa (znowu niego, a ja myślałem, że największym „ikstrimowym” malkontentem jest Konsollite 😉 ) mocno zjechane (6+/10). Tymczasem Maciek Zabłocki zachwyca się grą w „Moich 3 groszach” i daje jej aż 9-/10! Taka rozbieżność opinii to w „szmatławcu” rzadkość, fajnie że pierwszy raz od lat autorzy się z sobą nie zgadzają.

Publicystykę otwierają dwa Tematy Numeru, oba interesujące. Pierwszy traktuje o grach AAA, a w zasadzie kryzysie jaki przeżywają. Drugi opowiada o Czarnobylu – opisuje samą katastrofę, ale również jej wpływ na popkulturę. Podoba mi się to solidne 8-stronicowe opracowanie. Dalej także ciekawe tematy: o spin-offach, branży gier w Brazylii (tego chyba jeszcze nie było), wróżbiarstwie w grach (tego też sobie nie przypominam) czy mumiach (he he…). Miłośnicy Xboxa z przyjemnością pochłoną historię Phila Spencera, a Nintendo – opis Virtual Boy’a i jego wersji dla ubogich, czyli nakładkach na Switcha udających kultową konsolę. Dla mnie jako krakusa szczególną wartość ma również wywiad Łukasza Dziatkiewicza z właścicielami dawnych salonów gier w Krakowie. Ile kasy (i zębów) na fliperach za młodego straciłem, wie tylko dentysta i ja 🙂

Co miesiąc PSX Extreme serwuje nam solidną dawkę materiałów dodatkowych: felietonów, stałych rubryk i kącików. Ośmiu felietonistów i 14 stałych kolumn (wliczając prenumeratę i Patronite’a, ale co tam… 😉 ) naprawdę robi wrażenie. Bonusem w bieżącym wydaniu jest powrót Zgrentgena, czyli dyskusji redaktorów na zadany temat. Tym razem wymyślili, że obgadają kwestię Resident Evil Requiem. Poczytamy.

Do lektury czas zasiąść. I trzeba się streszczać, bo za 3 tygodnie kolejny numer „szmatławca”. Nie dają człowiekowi odetchnąć.

źródło zdjęć:
PSX Extreme nr 343 – 4/2026