PS3 Extreme nr 3/2024 (3)

W weekend dotarł do mnie PS3 Extreme – trzeci numer specjalny wydany w tym roku przez Pereza. Z siedmiu wariantów okładkowych wybrałem wiszącego nad przepaścią Drake’a. Myślałem początkowo o edycji limitowanej, ale jakoś jej okładka nie przypadła mi do gustu. Pismo jest grubsze od poprzedników i liczy 132 strony, cena pozostała niezmienna – 34,99 zł. W przedsprzedaży miałem o piątkę taniej.

Tym razem na stołku redaktora naczelnego zadebiutował Maciej [Komodo] Marchewka. Do wcześniejszych wydań specjalnych pisało sporo ludzi z zewnątrz, tutaj pomagają mu prawie wyłącznie osoby z redakcji. Trudno się dziwić – PS3 miał prawie każdy. Byłem ciekawy, jak Maciek poukłada sobie magazyn w głowie i widzę, że jest trochę inaczej niż u poprzedników. Artykułów publicystycznych zamieszczono dwukrotnie mniej, są za to dłuższe – zajmują 2-4 strony. Recenzji za to upchano rekordową liczbę, wykorzystując do ostatka dodatkowe strony, tak że łącznie z grami sieciowymi opisano aż 85 tytułów. To rekord ale i tak Komodo twierdzi, że wiele wartych grzechu produkcji z braku miejsca pominął.

Przypatrzmy się zatem recenzjom. Zabierają z małymi wyjątkami nie więcej niż jedną stronę, co odbieram na plus. Z biblioteki ponad 3 tysięcy tytułów zaprezentowano ułamek, ale autorzy starali się zamieścić przynajmniej jeden hit z każdej kultowej serii. Wiele jest „dych” i oceny rzadko schodzą poniżej ośmiu oczek, ja jednak zastanawiam się, po co opisano gry słabsze, z przedziału 5-6/10. Widocznie miał być w tym jakiś sens, choć ja nie widzę żadnego.

Przelatuję szybko wzrokiem po tytułach i widzę, że z absolutnej topki chyba nic nie zabrakło. Są Uncharted 2: Among Thieves, The Last of Us, GTA V, Red Dead Redemption, Meta Gear Solid 4, Batman: Arkham Asylum i wiele wiele innych szpili. Długo by wymieniać. Pewnie nie z wszystkim ocenami bym się zgodził, niektóre gry wyrzucił a wsadził inne (np. pierwsze Uncharted), ale generalnie recenzje są ok. To czego może mi brakuje to większych nawiązań (w formie dodatkowego akapitu czy ramki) do poprzednich / kolejnych części serii, w końcu niemal opisany każdy tytuł ma cyferkę w tytule i warto byłoby znać szerszy kontekst. Czasem wrzuca ktoś jakiś zarys, ale generalnie jest biednie w tym zakresie.

Publicystykę otwierają tradycyjnie wspomnienia zg(red.)akcji, potem mamy odkurzony Zgrengten (pamięta jeszcze ktoś tą rubrykę?) czyli dyskusję na temat zwycięzcy pojedynku PlayStation 3 vs. Xbox 360. Widzę dwa obozy, może być ciekawie. Pozostałe 15 artykułów umieszczonych jest w dziale nazwanym ot tak po prostu – Historia. Mamy tu m.in. opisy skasowanych tytułów i „rodzynków” wydanych wyłącznie w Japonii, historie sieci PSN oraz blue ray’a, charakterystykę najciekawszych akcesoriów, a także arty o lokalizacjach i funkcji remote play w handheldach. Każdy artykuł to minimum dwie strony, więc poruszane tematy są z pewnością bardziej wyczerpująco opisane niż w Dreamcast Extreme czy Arcade Extreme. Tam teksty były w zasadzie zasygnalizowaniem danej tematyki i skłaniały do dalszych poszukiwań np. w necie, tutaj są raczej kompletne. Z drugiej strony jest ich dwukrotnie mniej. Pytanie co Wam bardziej pasuje. Ja wolałem „makarony” i „grajbudy”.

Trafiła się interesująca lektura na nadchodzące dni. Wyszło fajnie i doceniam wysiłek zespołu, choć z mniejszym zapałem zasiądę do lektury PS3 Extreme. Jak już wspominałem w zapowiedzi, dla mnie PlayStation 3 to takie retro nie retro. Z jednej strony od jego premiery minęło 18 lat, a więc ludzie, którzy się wtedy rodzili teraz są dorośli. Z drugiej jednak od tego modelu zaczęła się era HDTV, stałego połączenia z siecią i systemu pucharków, a więc to, co mamy dzisiaj. PS3 zrobiła przełom a kolejne konsole Sony tylko ulepszają to, co zapoczątkowała. Tyle manifestu.

Będzie co czytać w nadchodzących dniach, ale już wyglądam kolejnego specjalnego „ikstrima”. Zapowiada się ciekawie.

źródła zdjęć:
PS3 Extreme nr 3 – 3/2024