Secret Service nr 1 – reedycja z Retronics

Zamówiłem miesiąc temu i cierpliwie czekałem, aż się doczekałem. Trzymam w ręku reprint pierwszego numeru Secret Service, który pierwotnie ukazał się w kwietniu 1993 roku. Retronics przygotował dwie wersje: classic (samo pismo) za 49,99 zł oraz premium (pismo z obwolutą i dedykacją Waldemara [Pegaza] Nowaka) za 69,99 zł. Ja wybrałem opcję droższą, jak szaleć to szaleć.

Wykonanie reedycji jak zwykle w przypadku Retronicsa jest na najwyższym poziomie: sztywna lakierowa okładka, papier kredowy, full kolor. Mimo iż jest to kopia oryginału, strony nie zostały zeskanowane, ale wykonane od nowa. Wymagało to przepisania wszystkich tekstów, dobrania podobnej czcionki, wyszukania identycznych teł i screenshotów. Tytaniczna praca Jerzego Dudka. Oczywiście, jako że tekst poddano korekcie, a obrazki nie zawsze dało się dobrać identyczne, oba numery, choć na pierwszy rzut oka wyglądają tak samo, różnią się w detalach. Puryści może i będą kręcić nosem, ale moim zdaniem żadna ze zmian nie zaburza ducha oryginału. Poza zawartością dodatkową rzecz jasna 😉

No właśnie. To co odróżnia Secret Service od innych reprintów Retronicsa, to 12 całkowicie nowych, stworzonych przez oryginalnych autorów stron. Składają się na nie 11-stronicowe Waldkowe „Pegazowe bajajania” oraz komiks Michała [Śledzia] Śledzińskiego. Widać że Pegaz po latach milczenia w końcu się odblokował i sięga wspomnieniami do czasów studenckich, a nawet głębiej. To pozwala nam, kronikarzom wyłowić niejeden smaczek. Już mam parę pytań 🙂 A co do Śledzia, mimo iż część czytelników kwestionuje jego obecność na łamach pisma, powinni pamiętać, że lata temu również on był jego częścią.

Ci co mnie znają wiedzą, że przedkładam piwniczny zapach starych gazet nad wonią świeżej farby drukarskiej. Wolę oryginalne niż nowe. Ale tym razem nie wahałem się i reedycję „sikreta” nabyłem (choć przyznaję, głównie ze względu na dodatkową zawartość). I już niecierpliwie czekam na kolejne numery, które z pewnością się pojawią, bo retronicsowa jedynka odniosła duży sukces. Kto wie, może na łamach pisma pojawią się inni autorzy tamtych wydań? Wiem, że poszukiwania trwają.

BTW Pochwalę się że ja otrzymałem dwie dedykacje. Pierwsza, standardowa, znajduje się na stronie tytułowej. Druga, na wewnętrznej stronie okładki, jest bardziej osobista i niesie pewną obietnicę. Trzymam Cię za słowo Waldek 🙂

źródła zdjęć:
Secret Service nr 1 – Retronics
Zapach Papieru