Termin nadsyłania odpowiedzi na konkurs czytelników #1 minął, czas więc na finał. Okazało się, że pytania okazały się dla wielu z Was za trudne. A wystarczyło chwilę pogrzebać w bazie Zapachu Papieru. Dziękujemy wszystkim uczestnikom za udział.
Poniżej rozwiązanie konkursu czytelników #1:
- W którym roku powstał Zapach Papieru?
Odp.: 2013 - Jakie pismo o grach w premierowym numerze zamiast własnego zamieściło zdjęcie redakcji z hiszpańskiej edycji?
Odp.: Play - Który z redaktorów growych jest autorem książki, w której opisuje swoje wyczyny seksualne w jednym z krajów Azji Południowo-Wschodniej?
Odp.: Marek [Baton] Lenarcik
Wśród osób które przesłały poprawne odpowiedzi, wylosowaliśmy 3 zwycięzców. Są to:
– Radosław Piasecki
– Piotr Pawłowski
– Paweł Ilnicki
Nagrody – książki Bartka Kluski „Legendy gier wideo”, ufundowane przez Wydawnictwo Gamebook, prześlemy pocztą.
Kolejny konkurs już wkrótce! Obiecuję, że pytania będą łatwiejsze 😉
Gratulacje dla zwycięzców!
Prestiż jest (na swój sposób) podwójny. Dlaczego? Po pierwsze – satysfakcja, że stanęło się na podium. To znaczy na jego najwyższym stopniu, gdyż w konkursie nie decydował czas czy punkty. Obok umiejętności (takie posiadacie, gdyż znaleźliście poprawne odpowiedzi), potrzebne jest czasem zwykłe szczęście. Po drugie – świadomość, że jest się wygranym w PIERWSZYM takim evencie naszego serwisu.
Avok, mogę zdradzić sposób, w jaki poznałem odpowiedzi w ciągu kilku chwil? To spowoduje, że do przeprowadzenia kolejnego konkursu będziesz musiał podejść trochę inaczej, ale jednocześnie… Więcej nie mogę napisać, bez uzyskania Twojej zgody.
Lepiej nie, niech się każdy pogłowi. Zresztą kolejne pytania będą prostsze i handicap nie jest potrzebny.
Dlatego wolałem zapytać.
Samo układanie pytań jest swoistym wyzwaniem. Gdybym sam miał stworzyć trzy? Nie wiem. A byłaby możliwość, żebyśmy tutaj w komentarzach mogli wpłynąć na formę drugiej edycji? Przykładowo – ile pytań byśmy oczekiwali. Czy tym razem odpowiedź powinna zostać udzielona w komentarzu, przy czym pierwsza prawidłowa wyłaniałaby zwycięzcę? Tego typu zasady. Przy pierwszym – ustaliłeś wszystko z Juniorem. A gdyby teraz wspólnie z nami?
Propozycje zadań do drugiej edycji konkursu:
– skomentuj KAŻDY news na ZP minimum raz
– skomentuj minimum raz na dzień jakiś news ZP
– raz na dzień daj odpowiedź na swój własny komentarz, aby podtrzymać konwersację
– odpowiadaj wszystkim na ich każdy komentarz
– napisz łańcuszek komentarzy, tak aby czytelnik miał co czytać
– komentarze w sumie nie mogą być krótsze niż sam news
– znajdź i zgłoś minimum 5 ukrytych błędów interpunkcyjnych na stronie ZP
– napisz opowiadanie fantastyczne w komentarzach na temat wyglądu prasy growej w roku 2056, minimum 30k znaków
– oblicz kiedy nastąpi „koniunkcja” czasopisma 'SeGamer’, które powstanie w październiku roku 2029, będzie się ukazywało pięć razy na kwartał, z przerwą miesięczną na ferie w lutym i wydaniem siedmionumerowym na lipiec-sierpień, a periodykiem CDA
zgłoszenia przysyłać na adres: berdyczów@IDGAS.pl
z wygranym siostra oddziałowa skontaktuje się osobiście
Punkty, w których kwalifikuję się…
„– napisz łańcuszek komentarzy, tak aby czytelnik miał co czytać”
„– komentarze w sumie nie mogą być krótsze niż sam news”
Parsknąłem śmiechem na cały pokój! Oto cały ja!
…
„(…) będzie się ukazywało pięć razy na kwartał, z przerwą miesięczną na ferie w lutym i wydaniem siedmionumerowym na lipiec-sierpień (…)”
Próbuję to sobie ułożyć w głowie na spokojnie. Jeszcze przed północą powinienem opublikować tutaj schemat powyższego.
„(…) a periodykiem CDA (…)”
Zmienią cykl z kwartalnego na (zabrzmi nieco dwuznacznie) periodyczny? Dzwonię do redakcji!
…
„zgłoszenia przysyłać na adres: berdyczów@IDGAS.pl”
Parsknąłem śmiechem na całe mieszkanie!
…
Nigdy nie odnoszę się do czyjejś gramatyki, interpunkcji czy stylu, gdyż nie jestem autorytetem. Sam szastam przecinkami na lewo i prawo (zamiennie z rozsiewaniem myślników), choć jakieś tam postępy robię.
Twój komentarz jest G E N I A L N Y! Zaraz po tym…
„(…) Gościu robi sobie osobistego bloga w komentarzach pod newsami. Pisze wiersze do dziewczyny!
A że nikt nie reaguje na jego trolerskie poczynania, więc od teraz będzie pisał ile wlezie.
I co poradzisz? on lubi pisać i już. A jak ktoś nie chce to niech nie czyta, w czym problem? Przecie nie zmusza nikogo do czytania… (…)”
Ale miarka się przebrała! Wobec zaistnienia powyższych przesłanek – postanowiłem właśnie zwrócić się bezpośrednio do Administratora tego serwisu…
Avok! No i czy nie jest to nasz taki mały swoisty wszechświat?
Powyższe zdanie jest istnym koszmarem! Jest tak wyboiste, że dosłownie odczuwa się spowolnienie jego czytania. Jednak przekazuje sens tego, co chcę wyrazić. Jak musiałoby zostać napisane, by zapewniało flow czytania?
Avok! To wszystko tworzy taki swoisty mały wszechświat.
Od razu lepiej. Powtórzę po raz enty… Gdyby nie pewien tekst któregoś „Action Maga”, który pokazał mi, że słowami stworzyć można dosłownie wszystko – pewnie nie byłoby mnie teraz tutaj. Ale przeczytałem tamten i jestem.
Częścią ekosystemu Avoka. Tak jak i Ty jesteś składową owego. Bądźmy zatem. Był czas, że wkurzałem się na Ciebie niemiłosiernie. Aktualnie… tworzymy swoiste yin i yang „Zapachu Papieru”. Twórzmy zatem. []
Taki kwadracik, jak na końcu artykułów w prasie drukowanej.
Niecały rok temu (w komentarzu wyżej) mogliśmy przeczytać „Propozycje zadań do drugiej edycji konkursu:”. Wliczając w to…
„– napisz opowiadanie fantastyczne w komentarzach na temat wyglądu prasy growej w roku 2056, minimum 30k znaków”
Autor (pozdro!) tej listy, bynajmniej nie pisał tego na poważnie. Ale… ja tak właśnie podszedłem do powyższego podpunktu. Zamiast 30K, wyszło 62K. Trzy miesiące temu zapisałem wersję FINAL tegoż opowiadania fantastycznego.
Stay tuned.
Publikować, czy nie publikować? Od kilku miesięcy zadawałem sobie to pytanie, nie znajdując odpowiedzi. Pod koniec sierpnia byłem już niemal przekonany do tego, ale… jednak się wstrzymałem. Tylko że… czyż nie po to pisarze tworzą światy, żeby inni choć przez chwilę w nich przebywali?
Avok, proszę o wyrozumiałość. Na moją korzyść niech działa fakt, że… ja jedynie odpowiadam na komentarz jednego z Czytelników naszego serwisu.
Opowiadanie przeznaczone jest wyłącznie dla dorosłych (sceny przemocy domowej, wulgarny język). Treść nie bazuje na doświadczeniach z mojego dzieciństwa – jest zmyślona. Całość składa się z 14 małych rozdziałów. Pierwszy…
https://imgur.com/a/GG8WHPI
Warto kliknąć w screena, by wyświetlić go w oryginalnym rozmiarze.
Drugi…
https://imgur.com/a/ZgmLQNZ
Trzeci…
https://imgur.com/a/snX14E1
Czwarty…
https://imgur.com/a/eb1Hzpu
Piąty…
https://imgur.com/a/YsM4rp6
Szósty…
https://imgur.com/a/53mcJL0
Siódmy…
https://imgur.com/a/o1Hln62
Ósmy…
https://imgur.com/a/YYq7Y5J
Anarki, czy mogę grzecznie spytać, co Ty robisz?
Dziewiąty…
https://imgur.com/a/L6EN5Ev
Avok, już wyjaśniam: odpowiadam na ten powyższy podpunkt…
„– napisz opowiadanie fantastyczne w komentarzach na temat wyglądu prasy growej w roku 2056, minimum 30k znaków”
Avok, nooo, przecież poprosiłem Cię wyżej o wyrozumiałość. Jedno opowiadanie, w jednym ciągu komentarzy. Aby Czytelnicy ZP poznali mnie nie tylko jako… hurtownię komentarzy, ale też jako kogoś, kto po prostu lubi pisać. Tworzyć światy.
A czy nie możesz napisać tego swojego opowiadania na raz i dać jeden link, tylko generujesz kolejne komentarze?
Właśnie w tym problem, że nie znalazłem optymalnego rozwiązania – innego niż powyższe. Małych rozdziałów (tworzących to opowiadanie) jest… 14. Każdy (oprócz ostatniego) mieści się w screenie. Teraz pomyślałem, że mogłem najpierw przygotować te kilkanaście uploadów na „Imgur”, a następnie wrzucić je tutaj w jednym komentarzu. Ale byłyby nieklikalne, jedynie do kopiuj-wklej w przeglądarkę, a tak są od razu dostępne.
Niedawno jeden z Czytelników ZP (Naruto88) tak ocenił moją tutejszą aktywność…
https://zapach-papieru.pl/2025/09/cd-action-expo-2025-na-horyzoncie/comment-page-1/#comment-4402
Znasz mnie, Avok, (choć wirtualnie) od ponad 3 lat. Od ponad 2 – piszę tutaj, na nowej wersji ZP. Zawsze starając się wnieść coś ciekawego. Tym razem – odrobinę prywatnej twórczości. Wszak nie samymi magazynami growymi człowiek żyje.
Mogę dokończyć swoje przedsięwzięcie? Proszę.
Ale umówmy się że jest to wybryk jednorazowy. Na przyszłość wymyśl coś innego.
Dziękuję!
Avok, ja – odkąd to opowiadanie napisałem – myślałem o opublikowaniu go tutaj. Miałem jednak szereg obiekcji. Raz – w jaki sposób to zrobić. Dwa – treść, dość ciężka. Przed zalinkowaniem pierwszego rozdziału – ostrzegłem, że tekst kierowany jest do osób dorosłych (wyjaśniłem też dlaczego). Dzisiaj postanowiłem jednak opublikować całość. Jeszcze raz dziękuję Tobie za to, że mogę. Zatem…
Dziesiąty…
https://imgur.com/a/Fm7MGKR
Jedenasty…
https://imgur.com/a/xzLEzmI
Dwunasty…
https://imgur.com/a/LV32tl9
Trzynasty…
https://imgur.com/a/jN684je
Czternasty (1/2)…
https://imgur.com/a/hBx4ULs
Czternasty (2/2)…
https://imgur.com/a/R1C8moj
Avok, jeszcze raz dziękuję za zgodę na opublikowanie całości.
A ja? Jestem wykończony psychicznie – entym już czytaniem i poprawianiem każdego z rozdziałów i czytaniem i poprawianiem i tak w kółko, przed opublikowaniem tutaj (stąd takie długie odstępy czasowe między kolejnymi komentarzami). Jestem wykończony ponownym zanurzaniem się w tamtym świecie. Ale muszę, jeśli tekst ma być (w moim mniemaniu) w najwyższej jakości – dla jego Czytelników. []
A to Ci dopiero. W wolnej chwili przeczytam. Ale dlaczego w formie obrazu, a nie tekstu chociażby w notatniku???
Dziękuję, że przeczytasz całość. Jednak nie rozumiem Twojego pytania. Opowiadanie mam zapisane w pliku tekstowym (tak jak lubię, że jest surowy tekst, bez żadnego formatowania). Całość zajmuje ponad 62K znaków, więc nie mogłem jej opublikować w jednym komentarzu. Ów może mieć maksymalnie 92n znaków, zatem dzielenie całości na takie części też odpadało – ze względu na sumaryczną liczbę znaków. Optymalnym rozwiązaniem było dla mnie, by robić screeny każdego z rozdziałów, wrzucać je na hosting, a następnie linki publikować tu w osobnych komentarzach. Tak też uczyniłem.