Tetris

Recenzja

Prasa prasą, książki książkami, a ja dziś dla odmiany mam komiks. Chyba pierwszy na Zapachu Papieru [pierwszy był „Very Top Secret Cąpany” 😉 – przyp. Avok]. I to nie byle jaki komiks, bo opisujący historię powstania gry Tetris. Tytułu, który zna zapewne każdy z Was, bo dostępny jest na każdym urządzeniu wyposażonym w ekran i dwa przyciski. Teraz do tej świetnej gry możemy dołożyć świetną opowieść graficzną.

“Tetris. Ludzie i gry” autorstwa Boxa Browna rozpoczyna się od przedstawienia Aleksieja Pażytnowa jako miłośnika gier. Nim jednak przejdziemy do tytułowej produkcji, w szybkim tempie, od starożytności do czasów współczesnych zostanie nam przedstawiona koncepcja gier jako rozrywki. Potem, równie szybko, zapoznamy się z historią Nintendo: od produkcji kart, przez zabawki, po elektronikę i wejście z NES-em na rynek w Stanach Zjednoczonych.

Ale wróćmy do Pażytnowa. Ten przenosi na komputer swoją ulubioną układankę. Ta wkrótce stanie się popularna w lokalnych biurach, a nawet poniekąd zacznie żyć własnym życiem. A życie w ZSRR to nie bajka. Jednak szeroki świat otworzy się przed Tetrisem poprzez Węgry. Wkrótce rozpęta się akcja niczym z dobrego szpiegowskiego thrillera. Podejrzani ludzie, duże pieniądze, skomplikowane intrygi i piękne kobiety… a nie, czekaj, chyba się zagalopowałem. W każdym razie wydarzenia nabiorą tempa, prawa autorskie zaczną się komplikować, a na stole pojawią się spore kontrakty. Tylko dla samego Aleksieja niewiele z tego skapnie. Przynajmniej zanim nie powstanie The Tetris Company.

Trzeba przyznać, że historia Tetrisa to ciekawa opowieść, która nieźle nadaje się na film. Ten zresztą powstał i udowodnił, że był w niej potencjał. Komiks też daje radę. Jasne, opowieść rysunkowa charakteryzuje się inną dynamiką i ma swoją specyfikę. Ale muszę przyznać, że Box Brown ugryzł temat w odpowiedni sposób i z powodzeniem przeniósł go na karty powieści graficznej. Ciekawej, charakteryzującej się odpowiednio szybką akcją, ale jednocześnie traktującej temat samego Tetrisa, jak i gier w ogóle, dość szeroko. A w tym wszystkim nie zagubił pewnego ciepła i prawdy, która wyraźnie wyłania się z kart komiksu. A mówi ona, że pasja czasem człowiekowi wystarczy, by swoje życie mógł uznać za udane.

Jako, że jest to komiks, to trzeba poświęcić także kilka zdań na warstwę graficzną. Całość nie została wydana w formie albumu, a w formacie zwykłej książki (dostępny jest wariant z twardą okładką oraz miękką ze skrzydełkami). Kreska jest prosta. Nie ma co doszukiwać się tu jakichś szczegółów, czy artystycznych kadrów. Kolorystyka utrzymana jest w bieli, czerni i żółci. I muszę przyznać, że to się sprawdza. Taka forma graficzna nie rozprasza, a jednocześnie jest bardzo charakterystyczna. A przede wszystkim doskonale sprawdza się w przekazywaniu treści. Dobra robota.

“Tetris. Ludzie i gry” to zwyczajnie fajny komiks. Ciekawa historia ubrana w prostą, lecz nie prostacką formę sprawia, że lektura przebiega sprawnie. W opowieść łatwo jest się wciągnąć, i w sumie bez odrywania się gładko dobrnąć do końca nawet przy jednym posiedzeniu. Historia Tetrisa jest tu głównym daniem, ale zostało ono wplecione w szerszy kontekst. Od początków gier jako rozgrywki, przez historię kilku firm i osób po różnice kulturowe między Wschodem i Zachodem. Aż zaskakujące, że to jest tak obszerna opowieść. I to dobra opowieść, którą warto poznać.

Zapach Papieru, news z dnia 31.7.2026

Galeria

źródła zdjęć:
https://marginesy.com.pl
zbiory własne