Waldemar Siwiński

 

Rok urodzenia: 1952
Praca w pismach: Bajtek (1985-1990)
Stanowisko: redaktor, redaktor naczelny (Bajtek)
Inne pseudonimy: brak

 

Waldemar Siwiński Waldemar Siwiński - autor publicystyki i książek, redaktor czasopism studenckich i młodzieżowych, redaktor naczelny magazynu Bajtek. Publikował na łamach wielu periodyków: Życia i Nowoczesności, Politechnika, ITD (gdzie pełnił funkcję redaktora naczelnego), a także Przeglądu Technicznego, Polityki i Życia Warszawy. W latach 80-tych pracował w Sztandarze Młodych, pełniąc funkcję zastępcy redaktora naczelnego. Wtedy też zaangażował się w inicjatywę Władysława Majewskiego, dotyczącą stworzenia pisma o tematyce komputerowej. Kiedy w 1985 roku powstał Bajtek, początkowo nim współkierował (pismo nie miało etatowej obsady), a od początku 1986 roku, nie przestając pełnić funkcji z-cy redaktora naczelnego "SM", objął formalnie stanowisko kierownika zespołu.
W jubileuszowym, 135 numerze Bajtka, wydanym przy okazji imprezy Pixel Heaven 2016, Marcin [Borek] Borkowski tak pisał o Waldemarze Siwińskim: "[..] Waldek jest z wykształcenia inżynierem, ale chyba nigdy nie napisał słowa na temat sprzętu czy programowania, zajmował się głównie publicystyką. Od znania się na sprzęcie byli redaktorzy. W czasach, w których go poznałem, wpadał jak burza na kolegium redakcyjne, rzucał serię pomysłów i znikał, nie przejmując się takimi szczegółami jak realizacja. No, czasem wyznaczył odpowiedzialnego za jakiś tekst, ale większość pracy odbywała się bez jego udziału. Gdyby nie pilnujący interesu Grzesiek Onichimowski i Romek Poznański, nie raz skończyłoby się to katastrofą [...]". Waldemar Siwiński opuścił Bajtka w 1990 roku, po upadku wydawcy RSW "Ruch" i przejęciu pisma przez nowo powstałą spółdzielnię "Bajtek".

Bajtek był jedynym pismem komputerowym, z którym związany był Waldemar Siwiński. Na początku lat 90-tych, po odejściu ze Sztandaru Młodych zainteresował się edukacją. Zaczął tworzyć rankingi szkół średnich i wyższych, które publikował na łamach miesięcznika Perspektywy. W następnym kroku założył wydawnictwo edukacyjne "Perspektywy Press" i Fundację Edukacyjną „Perspektywy". W latach 2003 - 2006 pełnił funkcję prezesa zarządu Polskiej Agencji Prasowej. W 2005 roku został członkiem Czernobyl. Od katastrofy do procesu zarządu Europejskiego Stowarzyszenia Agencji Informacyjnych (EANA), a obecnie jest także wiceprezydentem międzynarodowej organizacji IREG Observatory on Academic Ranking and Excellence.
W 2018 roku Waldemar Siwiński otrzymał tytuł Honorowego Złotego Inżyniera, przyznawany przez Naczelną Organizację Techniczną absolwentom uczelni technicznych, którzy odnieśli sukces na polach niezwiązanych z inżynierskim wykształceniem.

Waldemar Siwiński jest autorem kilku książek, z których większość ukazała się w czasach PRL lub tuż po transformacji ustrojowej (Imperium informacji, Rosja, Lech Wałęsa: Przewodniczący NSZZ „Solidarność”). Za publikację Ludzie uparci: spotkania z uczonymi radzieckimi (1987) otrzymał Nagrodę Klubu Publicystów Naukowych SD PRL. Najbardziej znana pozycją w jego dorobku jest Czernobyl. Od katastrofy do procesu (1989), traktującej o awarii elektrowni atomowej w Czarnobylu. Autor osobiście był na terenie "strefy specjalnej", zbierając relacje uczestników akcji ratunkowej oraz specjalistów w zakresie energetyki jądrowej. Jako jedyny polski dziennikarz obserwował także proces osób odpowiedzialnych za awarię w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej.

Waldemar Siwiński absolwentem wydziału elektroniki na Politechnice Warszawskiej.

  

Spis artykułów:

1985
Matchbox dla szofera (wywiad z W. M. Turskim /współautor/, Bajtek nr 01 - 9/1985)
Na progu trzeciego tysiąclecia (artykuł, Bajtek nr 04 - 12/1985)
Pierwsze kroki (artykuł, Bajtek nr 02 - 10/1985)
Rozmach i determinacja. Komputery osobiste w ZSRR (artykuł, Bajtek nr 01 - 9/1985)
Słowa i fakty (artykuł, Bajtek nr 03 - 11/1985)



Powrót na stronę główną Powrót do spisu autorów Powrót na górę strony